Swaenenburgh

Gemeente Wijdemeren
Huis, garages, tuinmanswoning, portierswoning en 2 tuinhuizen op een perceel van 12 ha, met kruidentuin en moestuin en waterpartijen.

1634: Cornelis Davelaer (1582-1640), advocaat te Amsterdam.
Gehuwd met Anna ter Steeg.
Zoon Johan Davelaer en de weduwe verkopen het aan Maarten Codde (1580-1650), koopman in Amsterdam. Bouwt hofstede: Codde's plaats, later (1792) 's-Gravenhoek genaamd.

Dochter Ana Codde (overleden 1672)

Nagelaten aan de 4 kinderen van broer Pieter Codde (overleden in 1659)

In 1788 verkocht aan Gerard van Blijenburg. Een gedeelte van het bezit, waarop de hofstede Swaenenburgh wordt verkocht aan Gregorius 't Hoen in 1790.

De eigenbaar van Schaep en Burg, Izaak Hodshon koopt het in 1805.

Gerard van Blijenburg verkocht 's-Gravenhoek en de westelijk gelegen weilanden in 1792 aan Christiaan Blom uit Weesp.
In 1798 nam George matthes dit van hem over.. Zijn weduwe verkocht het in 1804 aan Izaak Hodshon. Gregorius 't Hoen Willemz, gehuwd met Machtelina Hendrica Kol.
Overlijden 27-01-1805.
Weduwe laat landgoed veilen.

1802Izaak Hodshon (1772-1855)
Op 25 maart 1798 gehuwd met Isabella Dedel (1775-1865), dochter van Willem Gerrit Dedel en Jacoba Elisabeth Crommelin
Geen kinderen.
Hodshon kocht in Haarlem een ander zomerverblijf en liet zijn bezittingen in 's-Graveland veilen op 7 september 1818.
Schaepenburgh (ruim 50 ha) en Swaenenburgh met 's-Gravenhoek (ca 30ha) werden beide verkocht aan Willem van Loon uit Amsterdam.
Hodshon koopt in 1804 uit de erfenis van zijn buurman George Matthes een stuk grond, toen de buitenplaats 's-Gravenhoek, nu waarschijnlijk het westelijke deel van Bantam, alsmede de meest westelijke weilanden op de kavels.
De andere buurman, Georgius 't Hoen Willemsz, eigenaar van Swaenenburgh (ten noorden van Schaep en Burg en ten westen van wat nu Bantam is) overleed in 1805.
Hodshon kocht het van zijn weduwe.
Bouwde de ijskelder op het landgoed Schaep en Burgh. 1818Willem van Loon
Geboren op 20 september 1794 in Amsterdam
Op 20 december 1815 getrouwd met Anna Louise Agatha Winter (geboren 6 juli 1793), dochter van de zeer vermogende Pieter van Winter
Willem van Loon overleed op 11 oktober 1847. Zijn echtgenote op 7 mei 1877. De erfenis in 's-Graveland werd in 3 delen verdeeld:
Schaep en Burg ging naar Cornelis Dedel, eigenaar van het naastliggende Boekesteyn.
Swaenenburg werd overgenomen door Agnes Henriette van Loon (1829-1902) Bantam naar Maurits Jacob van Lennep en zijn echtgenote Caroline Wilhelmine van Loon Agnes Henriette van Loon (1829-1902) nam na de dood van haar moeder Anna Louise Agatha van Winter, weduwe van Willem van Loon, Swaenenburg over.
Agnes was in 1857 gehuwd met Leonard Marius Beels van Heemstede.
Zij lieten er een door P.J.H. Cuypers ontworpen landhuis bouwen.
Cuypers, E.; Eschauzier, F.A. / 1924 - tuinprieel;
Eschauzier, F.A. / 1929 - tuinontwerp en zwembad;
Eschauzier, F.A. / 1940 - verbouw grote kamer;
Eschauzier, F.A. / 1952 - ontwerp bungalow;
Eschauzier, F. / 1952 - ontwerp bungalow

In 1999 bij opbod verkocht.

1915 H.W. van Marie jr

Het openbaar ministerie in Amsterdam neemt in juni 2007 een besluit over de verdere vervolging van zakenman Robert Jan Doorn. Dit meldt een zegsvrouw van het parket in de hoofdstad aan de Gooi en Eemlander. Het besluit over de vervolging van Doorn was al in augustus genomen, maar in mei laat Doorn nog getuigen voorkomen. Die verhoren wegen mee bij het besluit van justitie om de vervolging voort te zetten. Het gaat om een poging tot oplichting in de zaak over het landgoed Swaenenburgh in 's-Graveland en valsheid in geschrifte met betrekking tot diverse huurcontracten voor Swaenenburgh. De kwestie komt uitgebreid ter sprake in het hoofdstuk 29 van het boek De Man Die Onzichtbaar Wilde Blijven. In juni besluit justitie over vervolging van 'Sluwe vos van 's-Graveland' Gepubliceerd op 20 april 2007, 17:51 Laatst bijgewerkt op 20 april 2007, 17:56 amsterdam - Het openbaar ministerie in Amsterdam neemt in juni een besluit over de vervolging van zakenman Robert Jan Doorn. Dit meldt een zegsvrouw van het parket in de hoofdstad. ,,Het onderzoek naar hem richt zich nu op twee punten. Het gaat om poging tot oplichting in de zaak over het landgoed Swaenenburgh in 's-Graveland. Deze kwestie speelde zich af in juni en juli 2001 en het ging om een bedrag van 1,45 miljoen euro.'' Daarnaast is justitie bezig met een onderzoek naar valsheid in geschrifte met betrekking tot diverse huurcontracten voor Swaenenburgh. In dit landgoed woonde de omstreden zakenman vele jaren. In het boek De man die onzichtbaar wilde blijven, dat donderdag verscheen, wordt Doorn in verband gebracht met een groot aantal witwaspraktijken en andere malversaties. De zegsvrouw van justitie wilde niet inhoudelijk ingaan op het onderzoek. ,,In juni zullen we besluiten of we vervolging instellen.'' Justitie jaagt weer op Robert Jan Doorn, de 'sluwe vos van 's-Graveland' Gepubliceerd op 19 april 2007, 18:53 Laatst bijgewerkt op 19 april 2007, 19:09 's-graveland - Het openbaar ministerie in Amsterdam is bezig met een justitieel vooronderzoek naar de handel en wandel van Robert Jan Doorn. Deze zakenman, die vroeger op kasteel Swaenenburgh in 's-Graveland woonde, wordt al decennia lang verdacht van grootschalige fraude met huurcontracten en witwaspraktijken. Doorn zelf heeft de beschuldigingen altijd ontkend. Justitie heeft het nieuwe justitiële onderzoek nog niet bevestigd. Maar de schrijvers van het boek 'De man die onzichtbaar wilde blijven' - over het leven en werken van Doorn - en een slachtoffer verklaarden dit gisteren bij de presentatie van het boek in 's-Graveland. Doorn, die nu op Curacao woont, heeft vorig jaar al bezoek gehad van justitie, waarbij volgens de bronnen een of meer computers zijn meegenomen. Ook zou bij die gelegenheid in Hilversum een handlanger zijn aangehouden. In het boek wordt Doorn de 'sluwe vos van 's-Graveland' genoemd. Het zakenblad Forbes kenschetste hem ooit als de 'grootste witwasser ter wereld'. Slachtoffers van meester-witwasser Robert Jan Doorn bijeen Het is 25 april 1989, vroeg in de ochtend. De ruim honderd jaar oude buitenplaats De Swaenenburgh in ’s-Graveland ligt er vredig bij. Vanuit zijn werkplaats overziet tuinman Piet Bol het door P.J.H. Cuypers ontworpen kapitale landhuis met koetshuis, drie kleinere woningen, prieeltjes, kruiden- en moestuin en reusachtig gazon met waterpartijen. Een paar minuten voor acht klinkt er een knal zo luid dat die tot ver in de omgeving te horen is. Bol denkt dat de verwarmingsketel in het hoofdhuis is gesprongen en rent naar buiten. In de slaapkamer op de eerste verdieping van het woonhuis zitten Robert Jan Doorn (43) en zijn tien jaar jongere Amerikaanse vriendin van schrik rechtop in bed. Intussen horen ze hoe in de tuinkamer beneden met bijlen de ramen en deuren worden ingeslagen. Over het terrein zijn commando’s met bivakmutsen en honden in de richting van de villa geslopen. Terwijl het alarm rinkelt, stormen politiemannen de trappen op en slaan ze met bijlen de deur van de slaapkamer in. Daar zien ze Robert Doorn met een doorgeladen jachtgeweer in zijn handen staan… Vlak bij het buitenverblijf waar Robert Doorn 18 jaar geleden werd aangehouden voor zijn aandeel in een internationale aandelenaffaire – hetzelfde landgoed dat Doorn in 2002 op last van de rechter moest verlaten – presenteert uitgeverij Nieuw Amsterdam het boek De man die onzichtbaar wilde blijven van Arnoud Groot en Jan Libbenga. De presentatie vindt plaats op donderdag 19 april 2007 van 14.00 uur tot 16.00 uur in Restaurant ’t Swaentje, Noordereinde 353 te ’s-Graveland (routebeschrijving: www.hetswaentje.nl). Op de presentatie zullen voormalig werknemers, zakenrelaties, vrienden en andere slachtoffers van Doorns praktijken aanwezig zijn. Fred Speijers, landelijk fraudeofficier van het Openbaar Ministerie, zal het eerste exemplaar in ontvangst nemen. Tijdens de presentatie zal onder meer Doorns enige Nederlandse tv-interview worden getoond, naast opnamen van zijn Rigid Airship Design, het bedrijf dat een kopie van de Hindenburg wilde bouwen. Meester-witwasser Robert Jan Doorn probeerde in de jaren tachtig een belastingparadijs op de Nieuwe Hebriden te creëren. De staatsgreep die daarmee samenhing was wereldnieuws. Enige tijd later noemde het Amerikaanse zakenblad Forbes hem ‘de grootste witwasser ter wereld’. Sindsdien is Doorn een van Nederlands meest omstreden zakenmannen. Doorn wordt gezien als de voorloper van Willem Endstra en het is niet toevallig dat Endstra in zijn jonge jaren bij Doorn over de vloer kwam. Net als bij Endstra zorgde een kluwen van ondoorgrondelijke vennootschappen ervoor dat Doorn nooit te traceren was voor justitie. Doorn was uiteindelijk wel altijd de schaker die de pionnen op het bord verzette. De man die onzichtbaar wilde blijven schetst de unieke leefwereld van Doorn, zijn honderden schimmige vennootschappen over de hele wereld en zijn spilfunctie in een wijdvertakt netwerk tussen boven- en onderwereld. Oplichter Doorn krijgt een gezicht in boek door Martijn van Beek Vrijdag 20 april 2007 - DEN HAAG - Over meesteroplichter Robert Jan Doorn is gisteren een boek verschenen. Zijn slachtoffers vertellen. Ino Zwaaf. foto GPD VORIGE STARTSTOP1/1VOLGENDE Landgoed De Swaenenburgh ligt lommerrijk in 't Gooi. Aannemer Ben van Effrink kent het 's-Gravelandse kasteeltje goed. In de jaren negentig dronk hij er dagelijks een kopje koffie. Maar toen hij erachter kwam dat hij dankzij de charmante en intelligente kasteelheer Robert Jan Doorn voor duizenden guldens het schip was ingegaan, liep het hem naar eigen zeggen 'heel dun door de broek'. "Doorn kocht in hoog tempo vastgoed op. Ik knapte het op, maar hij betaalde niet. Dat ging sluipenderwijs. Kreeg ik 40.000 gulden voor een opdracht die 120.000 kostte. Ik heb toch betaald, zei Doorn dan." Van Effrink was niet de enige gedupeerde die gistermiddag de presentatie bijwoonde van het boek 'De man die onzichtbaar wilde blijven; de jacht op meesterwitwasser Robert Jan Doorn'. Advocaat Rutger Middendorf heeft namens zijn Amerikaanse cliënt Howard O'Flynn negentien jaar achter de geboren Arnhemmer aangezeten om uiteindelijk afgelopen december een miljoenenschikking te regelen. "Justitie heeft nooit de kennis en het geld gehad om witteboordencriminelen als Doorn aan te pakken." Mede daardoor kan Doorn al bijna dertig jaar vrijwel ongestoord zijn gang gaan, verborgen achter een rookgordijn van vennootschappen. Hij was betrokken bij een (mislukte) staatsgreep op het eilandengroepje de New Hebrides, bedoeld om er een overheidsvrije staat te stichten waar de vrije markt echt vrij spel zou hebben. Hij waste in de Verenigde Staten en in Zwitserland geld wit voor drugscriminelen. Hij benadeelde talloze investeerders met projecten in tekenfilms en zeppelins - een meerderheid van de Tweede Kamer zag er destijds dé vervoersmogelijkheid van de toekomst in. Doorns naam kwam voor in de dossiers over hasjhandelaar Johan V. en momenteel verdenkt justitie hem van het vervalsen van huurcontracten in Nederland en op de Antillen. Journalisten Arnoud Groot en Jan Libbenga werkten drie jaar aan het boek over Doorn. Om al zijn streken op een rij te kunnen zetten, spraken ze vierhonderd getuigen. De dochter van Doorn was een van hen. "We hebben niet het gevoel dat we hem moeten verdedigen", zeggen zij en haar man. "We vinden ook niet dat hij regels heeft overtreden. Iedereen heeft een droom. Die van hem is dat vrije handel ook echt vrij is. Toen die staatsgreep niet lukte, bedacht hij daarvoor een systeem buiten het systeem om. Als hij fout is had hij niet al die tijd uit handen van justitie kunnen blijven." Hoeveel bewondering je ook kunt hebben voor Doorns gegoochel met vennootschappen als 'No Names Limited' en zijn manieren om feilloos de wet te omzeilen, het blijft fraude, zegt advocaat Middendorf. "Geld van investeerders verdween van de ene BV in de andere. Doorn was nooit bestuurder, daar had hij zijn stromannen voor, maar hij zat overal achter. Door de jaren heen heeft hij veel slachtoffers gemaakt. En werd de grond hem te heet onder de voeten in de Verenigde Staten, dan ging hij naar Zwitserland. Vandaar keerde hij weer naar Nederland terug, en zo gaat het door." Dat zijn stromannen inmiddels de kunst bij Doorn hebben afgekeken, ondervond Ino Zwaaf. De Amsterdamse vastgoedhandelaar stopte geld in een filmproject van een van hen. Toen Zwaaf ontdekte dat de circa veertig miljoen euro die hij en anderen erin gestoken hadden, verdwenen was, werd hij van diverse kanten bedreigd. "Andere investeerders kregen te horen dat ik met mijn poging geld terug te krijgen enkele grote investeerders had afgeschrikt. Er stonden gewapende mannen voor mijn deur. Er werd gedreigd mijn kind te ontvoeren." Zwaaf zat naar eigen zeggen met alle opsporingsdiensten om de tafel, tot aan de AIVD toe, maar tot een strafzaak kwam het niet. Al zeven jaar probeert hij het daarom via de civiele rechter. "Ik heb alle zaken gewonnen, maar daarmee mijn recht nog niet kunnen halen."